توحید مى خواند و چون سلام مى گفت این دعا را مى خواند سُبحانَ ذِى الْعِزِّ الشّامِخِ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * منزه است (خداى ) صاحب عزت بسیار بلند

الْمُنیفِ سُبْحانَ ذِى الْجَلالِ الْباذِخِ الْعَظیمِ سُبحانَ ذِى الْمُلْکِ

و مرتفع منزه است (خداى ) صاحب جلال والاى بزرگ ، منزه است (خداى ) صاحب فرمانروایى

الْفاخِرِ الْقَدیمِ سُبحانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ الْجَمالَ سُبحانَ مَنْ تَرَدّى

فاخر قدیم منزه است کسى که در بردارد خرّمى و زیبایى را منزه است آنکه به رداى

بِالنُّورِ وَ الْوَقارِ سُبحانَ مَنْ یَرى اَثَرَ النَّمْلِ فى الصَّفا سُبحانَ مَنْ

نور و وقار خود را آراسته منزه است آنکه جاى پاى مور را در روى سنگ صاف ببیند منزه است آنکه

یَرى وَقْعَ الطَّیْرِ فِى الْهَواءِ سُبحانَ مَنْ هُوَ هکَذا لا هکَذا غَیْرُهُ و سیّد

گذرگاه پرنده را در هوا ببیند منزه است آنکه او این چنین است و دیگرى چنین نیست . * * * * * * *

گفته است که در روایت دیگر وارد شده است که بعدازاین نماز تسبیح مشهور حضرت فاطمه عَلیهَاالسَّلام راکه بعداز هرنماز خوانده مى شود بخواند و بعد از آن صد مرتبه صلوات برمحمّد وآل محمّد بفرستد، و شیخ در مصباح المتهجّدین فرموده نماز حضرت فاطمه عَلیهَاالسَّلام دو رکعت است در رکعت اوّل حمد و صد مرتبه قَدْر و در دویّم حمد و صد مرتبه توحید و چون سلام داد تسبیح زهراءعَلیهَاالسَّلام بخواند پس بگوید سُبْحَانَ ذِى الْعِزِّ الشّامِخِ تا آخر تسبیح که ذکر شد پس فرموده و سزاوار است کسى که این نماز را بجا مى آورد چون از تسبیح فارغ شود زانوها و ذراعها را برهنه نماید و بچسباند همه مواضِع سجود خود را بزمین بدون حاجز و حایلى و

حاجت بخواهد و دعا کند آنچه مى خواهد و بگوید درهمانحال سجده : یا مَنْ لَیْسَ غَیْرَهُ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اى کسى که جز او

رُبُّ یُدْعى یا مَنْ لَیْسَ فَوْقَهُ اِلهٌ یُخْشى یا مَنْ لَیْسَ دُونَهُ مَلِکٌ

پروردگارى نیست که خوانده شود و فوق او معبودى نیست که از او بترسند اى آنکه جز او پادشاهى نیست

یُتَّقى یا مَنْ لَیْسَ لَهُ وَزیْرٌ یُؤْتى یا مَنْ لَیْسَ لَهُ حاجِبٌ یُرْشى یا

که از او بپرهیزند اى کسى که وزیرى برایش نیست که به نزدش روند اى آنکه پرده دارى ندارد تا به او رشوه دهند اى

مَنْ لَیْسَ لَهُ بَوّابٌ یُغْشى یا مَنْ لا یَزْدادُ عَلى کَثْرَةِ السُّؤ الِ اِلاّ کَرَماً

کسى که دربانى ندارد که بپوشانندش اى آنکه در برابر بسیارى سؤ ال نیفزاید جز به کرم وجود خود

وَ جُوداً وَعَلى کَثْرَةِ الذُّنُوبِ اِلاّ عَفْواً وَ صَفْحاً صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ

و بر بسیارى گناه (بندگان ) جز به گذشت و چشم پوشى درود فرست بر محمد و

آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بى کَذا وَ کَذا و بجاى این کلمه حاجات خود را از خدا بخواهد

آل محمد و به من چنین و چنان کن * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نماز دیگر از حضرت فاطمه عَلیهَاالسَّلام شیخ و سیّد روایت کرده اند از صفوان که محمّد بن علىّ حلبى روز جمعه خدمت حضرت صادق علیه السلام شرفیاب شد و سؤ ال کرد که مى خواهم مرا عملى تعلیم فرمائى که بهترین اعمال باشد در این روز حضرت فرمود که من نمى دانم کسى را که بزرگتر باشد نزد رسول خداصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله از حضرت فاطمه عَلیهَاالسَّلام و نمى دانم چیزى را افضل از آنچه تعلیم کرد پیغمبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله فاطمه عَلیهَاالسَّلام را فرمود که هر که صبح کند در روز جمعه پس غسل کند و قدمها را بگستراند و چهار رکعت نماز کند بدو سلام بخواند در رکعت اوّل بعد از حمد توحید پنجاه مرتبه و در رکعت دویّم بعد از حمد وَالْعادِیاتِ پنجاه مرتبه و در رکعت سیّم بعد از حمد اِذا زُلزِلَتْ پنجاه مرتبه و در رکعت چهارم بعد از حمد اِذا جآءَ نَصْرُ اللّهِ پنجاه مرتبه و این سوره

نصراست و آخر سوره ایست که نازل شده و چون از نماز فارغ شود این دعا بخواند: اِلهى وَ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اى معبود و

سَیِّدى مَنْ تَهَیَّاءَ اءوْ تَعَبّى اَوْ اَعَدَّ اَوِ اسْتَعَدَّ لِوِفادَةِ مَخْلُوقٍ رَجاَّءَ

اى آقاى من هرکس آماده و مجهز و مهیا و مستعد براى ورود بر مخلوقى شده به امید

رِفْدِهِ وَ فَوائِدِهِ وَ نائِلِهِ وَ فَواضِلِهِ وَ جَواَّئِزِهِ فَاِلَیْکَ یا اِلهى کانَتْ

دهش و فوائد و بخشش و عطایا و جوائزش ولى اى معبود من به سوى تو است

تَهْیِئَتى وَتَعْبِی‍َتى وَ اِعْدادى وَ اسْتِعْدادى رَجاَّءَ فَواَّئِدِکَ وَ

آمادگى و تجهیز و تهیه و استعداد من به امید فوائد و

مْعْرُوفِکَ وَ ناَّئِلِکَ وَجَواَّئِزِکَ فَلا تُخَیِّبْنى مِنْ ذلِکَ یا مَنْ لا تَخیبُ

نیکى و بخشش و جوائز تو پس از این باره محرومم مکن اى که ناامید

عَلَیْهِ مَسْئَلةُ السّاَّئِل وَ لا تَنْقُصُهُ عَطِیَّةُ ناَّئِلٍ فَانّى لَمْ آتِکَ بِعَمَلٍ

نکند سائلى را در سؤ ال و نکاهد از او عطا و بخشش و من با کردار شایسته اى که پیش کش باشد

صالِحٍ قَدَّمْتُهُ وَ لا شَفاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ بِشَفاعَتِهِ اِلاّ

به درگاهت نیامده و نه به شفاعت مخلوقى امید بسته ام که بدان وسیله به تو تقرب جویم جز به شفاعت

مُحَمَّداً وَاَهْلَ بَیْتِهِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ اَتَیْتُکَ اَرْجُو عَظیمَ عَفْوِکَ

محمد و خاندانش که درود تو بر او و ایشان باد به درگاهت آمده و امید گذشت عظیم تو را دارم

الَّذى عُدْتَ بِهِ عَلَى الْخَطّاَّئینَ عِنْدَ عُکُوفِهِمْ عَلَى الْمَحارِمِ فَلَمْ

همان گذشتى که توجه کنى بدان بر آنانکه بسیار خطا کنند در آن هنگامى که بر کارهاى حرام

یَمْنَعْکَ طُولُ عُکُوفِهِمْ عَلَى الْمَحارِمِ اَنْ جُدْتَ عَلَیْهِمْ بِالْمَغْفِرَةِ وَ

درافتاده اند و توقف طولانى آنها بر محرمات باز ندارد تو را از اینکه آمرزشت را از ایشان بازدارى و

اَنْتَ سَیِّدِى الْعَوّادُ بِالنَّعْماَّءِ وَ اَنَا الْعَوّادُ بِالْخَطاَّءِ اَسْئَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ

تو اى آقاى من بسیار برگشت به نعمت بخشى دارى و من بسیار برگشت به خطا کارى ، از تو مى خواهم به حق محمد

وآلِهِ الطّاهِرِینَ اَنْ تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ الْعَظیمَ فَاِنَّهُ لا یَغْفِرُ الْعَظیمَ اِلا

و خاندان پاکش که گناه بزرگ مرا بیامرزى که گناه بزرگ را جز

الْعَظیمُ یاعَظیمُ یاعَظیمُ یاعَظیمُ یاعَظیمُ یاعَظیمُ یا عَظیمُ یاعَظیمُ

شخص بزرگ نیامرزد اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، ......

مؤ لف گوید که سید بن طاوس در جمالُ الاُسْبُوع از براى هریک از ائمه عَلیهمُ السلام نمازى با دعا ذکر نموده شایسته است در اینجا ذکر شود فرموده :