در اوصاف، القاب و عناوینی که نسبت به حضرت امام حسین(ع) به‌کار رفته، به ویژه آنچه در زیارت نامه‌های آن حضرت دیده می‌شود، یک دنیا مطلب وجود دارد که  همگی نشان دهنده مقام والا و جایگاه رفیع سیدالشهدا(ع) نزد خداوند و حضرت رسول (ص) و سایر امامان و یشوایان دینی است. از آن میان 40 لقب و عنوان را با هم مرور می‌کنیم:

مظلوم: ستمدیده؛ از لقب‌های سید الشهد است که اغلب با نام او همراه است .(یا حسین مظلوم). در زیارتنامه ها و احادیث،‌ تکیه بر روی این لقب، ظالم بودن حکومت اموی و سپاهی که در کربلا آن حضرت را به شهادت رساند .

قتیل العبرات:کشته‌ی اشک ها؛شهیدی که هم نامش گریه آور است  و هم اشک ریختن در سوگ او ثواب داردو موجب احیای عاشورا است.

سیّد الشهدا :به معنی سرور و سالار شهیدان . حماسه و ایثار ابا عبدلله چنان بود که او را بر همه‌ی شهیدان برتری و سرری داد و شهدای کربلا را نیز بر دیگرشهیدان فضیلت بخشید و این سیادت و برتری در عرصه‌ی‌قیامت هم مشهود خواهد بود .

ثارالله : یعنی خون خدا . شدت همبستگی و پیوند سید الشهدا با خدا به نحوی است که شهادتش همچون ریخته شدن  خونی لز قبیله‌ی خدا می ماند  که جز با انتقام گیری‌و خونخواهی او لیاء خدا تقاص نخواهد شد.

قتیل الله: کشسته شده ای از قبیله‌ی‌خداوند  که جز با انتقام گیری و خونخواهی اولیاء خدا  تقاص نخواهد شد.

وتر الله: دارای معنی ثار الله و قتیل الله است.

خامس اصحاب کسا:پنجمین نفر از اصحاب کسا . رسول خدا بنا به دستور خداوند ،فاطمه ،علی،حسن و حسین را جمع کرد و همه را در زیر عبایی قرار داد و آن ها را اهل بیت خود خواند.

وارث: ارث برنده ؛وراثت حسین بن علی(ع) از انبیاو اوصیا برای آن است که خط جهاد  در راه ق و مبارزه با باطل و ستم و طاغوت ،سرلوحه‌ی دعوت همه‌ی انبیا بوده است‌و کربلا تجلی این خط ممتد درگیری حق و باطل است.

موضع سرّالله:  یکی دیگر از لقب ها ی‌ ‌سید الشهدا (ع) که اشاره به این دارد که ایشان  محل نگهداری راز های خداوند است.

مجاهد: یکی از لقب های سید الشهدا است که اشاره به کارزار کردن امام  با کافران  برای آزادی دارد.

شهید: شاهد، شهادت دهند، همچنین به معنی کشته شدن در راه خداو دین است که یکی از لقب های سید الشهداست.

رشید: خوش قد و قامت،رستگار ، دلیر و شجاع.  یکی دیگر از لقب ها سید الشهدا است .

غریب الغرباء: تنها و بی یاور؛ چون امام حسین (ع) در کربلا  بی یار و یاور بود .و لشکر یزید او را بسیار آزار و اذیت کردند ، ایسشان به غریب الغربا ، یعنی غریب ترین  غریبان ملقب شده اند .

شاهد: گواه ، حاضر،  مرد خدای تعالی؛ اثریست که مشاهده  در قلب ایجاد می کند  و آن مطابق است  با حقیقت آنچه در صورت مشهود  بر قلب‌ ظاهر می شود. یکی دیگر از لقب ها سید الشهدا است.

حجت الله: حجت به معنای دلیل و برهان است و امام حسین (ع)  برهان خداوند بر روی زمین است .

خازن الکتاب المسطور: خزانه دار قرآن، یکی دیگراز لقب ها سید الشهدا است.

 سفیر الله : فرستاده‌ی خداوند . یکی دیگر از لقب ها سید الشهدا ست.

عابد: عبادت کننده و یکی دیگر از لقب ها سید الشهدا . از نمونه های بارز اهمیت ایشان به عبادت ،می توان به برپا داشتن نماز ظهر عاشورا توسط ایشان اشاره کرد.

 سید شباب اهل جنه: سرور جوانان بهشت. امام حسین (ع) به همراه براردشان ، این لقب را  از حضرت محمد (ص) دریافت کردند .

 سفینه النجات: امام حسین (ع) به عنوان کشتی نجات آدمیان معرفی شده است که هر کس به آن پناه بیاورد  در امان است.

امام: به معنی پیشوا، شیعیان اثنی عشری به دوازده امام اعتقاد دارند که امام حسین (ع)  سومین آن هاست.

مقتول: کشته شده؛ یکی دیگر از لقب ها سید الشهداست.

زکی :پاکیزه،پارسا، یکی دیگر از لقب های سیدالشهدا است.

 عبدالله: بنده خاص خدا را  گویند،‌ شهیدی که عبد خداوند و مطیع اوامر الهی بود.

وصی الله:‌ قضاء ، مقامی است که در آن نمی‌نشیند،‌ مگر وحی،‌ یعنی امام یا کسی که امام او را معین کرده باشد، وحی‌الله به معنی تعیین شده از طرف خداوند است.

قتیل الکفره : شهید به دست کفر، در زمانی که کفر بر حق و عدل حکومت می‌کند و امام حسین (ع)  خود را ملزم برقیام بر علیه کفر می‌داند.

 ولی الله : است ولی به معنی قرار  گرفتن چیزی در کنار چیز دیگر است، به نحوی که فاصله‌ای در کار نباشد؛  بعنی اگر دو چیز آن چنان به هم متصل باشند که هیچ چیز دیگر در میان آن‌ها نباشد،‌  ماده ولی استعمال می‌شدد، این که در مورد قرب و نزدیکی به کار رفته  است، ولی‌الله، به معنی قرب و نزدیکی معنوی به خداوند.

 سبط پیامبر : بط به معنی نواده است . از لقب های امام حسین (ع)  ، سبط محمد النبی و سبط النبی است . امام حسین (ع ) سبط اصغر پیامبر و امام مجتبی (ع) سبط اکبر نامیده می‌شوند .

آل الله :  مقصود از آل الله و خاندان خدا، اهل بیت پیامبر (ص)اند. امام حسین (ع) خود و دودمان پیامبر را آل الله دانسته است، آن جا که می فرماید «نحنُ آل الله و  و‏‎َرثَه رسوله»

ابوالشهداء :  پدر شهیدان، کنیه‌ای که بر شهیدان اطلاق می‌شود. از آن جا که امام حسین (ع) الهام بخش شهیدان راه حق بود و کربلا یش دانشگاه شهادت محسوب می‌شد. و می‌شود، به آن حضرت این عنوان را داده‌اند.

 ابوالاحرار: حسین (ع)‌ هم چنین لقب ابوالمجاهدین را دارد از آن جا که حسین (ع)‌ الهام بخش احرار و آزادگان است و کربلایش محل رجوع آزادگان و شیفتگان طریق هدایت است.

ابوالمجاهدین :حسین (ع)‌ هم چنین لقب ابوالمجاهدین را دارد از آن جا که حسین (ع)‌ الهام بخش مجاهدین و شهدا  است و کربلایش محل رجوع مجاهدین و شیفتگان طریق هدایت است.

خامس آل عبا :  از لقب‌های سید الشهدا است که پنجمین نفر از «اصحاب کسا» است.

خون خدا : لقب سید الشهدا (ع) است و به معنی ثارالله می ‌باشد.

  سلطان کربلا : از القاب سید الشهدا است به معنی بزرگ شهید کربلا

 وترالموتور : یکی از القاب سیدالشهداء (ع) تنهایی اوست .

 سریع العبره: یکی از القاب امام حسین (ع) به معنی این است که یادش به سرعت اشک‌ها را جاری می‌سازد.

قتیل  اشقیاء :یکی از القاب حسین بن (ع) است. او که از خاندان خداوندی برابر دست شقی ترین مردمان به شهادت رسید و این لقب را گرفته است.

  لدلیل علی‌الله :حسین (ع) دلالت کننده بر  وجود خداوند است .

عطشان :از القاب سید الشهدا که تشنه از کربلا به شهادت رسید. این تعبیر در  روایات، تواریخ و زیارتنامه‌ها درباره آن امام آمده است.